Uzyskując dochody z tytułu pracy najemnej wykonywanej za granicą, w większości przypadków należy pamiętać o rozliczeniu się z nich także w Polsce. Nie oznacza to jednak, że dochody osiągane poza terytorium Polski będą opodatkowane dwukrotnie. Przeciwdziałają takiej sytuacji umowy dwustronne o unikaniu podwójnego opodatkowania zawierane przez państwo polskie z innymi krajami, które w szczegółowy sposób regulują kwestie opodatkowania dochodów uzyskiwanych z pracy najemnej wykonywanej za granicą. Umowy te przewidują dwie metody określające obowiązki podatkowe osób wykonujących pracę najemną za granicą:

• metodę wyłączenia z progresją,
• metodę zaliczenia podatkowego.

O tym, którą z metod należy zastosować decydują rozwiązania przyjęte w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a danym krajem.

Przy obliczaniu podatku należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o szczególnym znaczeniu dla wysokości należnego podatku:

• podatnicy mają prawo do pomniejszenia swoich dochodów osiąganych za granicą o przysługujące diety.

  W związku z wejściem w życiu ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. nr 217, poz. 1588 ), wprowadzono istotną zmianę dotyczącą zasad obliczania przychodu zwolnionego od podatku z tytułu pracy najemnej wykonywanej za granicą.
  Mianowicie do końca 2006 r. zwolniona była od opodatkowania część dochodów osób czasowo przebywających za granicą i uzyskujących dochody ze stosunku pracy, za każdy dzień wykonywania pracy, lecz w skali roku w wysokości nie większej niż 30 diet z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej ( art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych- Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

  
  Niezależnie od liczby dni, granicę zwolnienia w stosunku rocznym wyznaczała kwota będąca równowartością 30 diet.

  Natomiast po nowelizacji, od dnia 1 stycznia 2007 r. zwolnieniem objęta jest część przychodów, o których wyżej mowa, w kwocie odpowiadającej 30% diety przysługującej pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju - za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku pracy.

  Zmiana ta może być zastosowana przez podatnika już do dochodów uzyskanych z pracy poza granicami kraju w 2006r., chyba że kwota dochodu zwolnionego na podstawie dotychczasowych przepisów będzie wyższa niż kwota wynikająca z zastosowania przepisu po nowelizacji. Wynika to z przepisów przejściowych art. 20 przywołanej wyżej ustawy nowelizującej.

Wysokość diet ustalona jest w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 14 września 2005 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, Dz. U. z 2005, Nr 186, poz. 1555;

• przychody otrzymywane w walucie obcej powinny być odpowiednio przeliczane na złotówki według średniego kursu z dnia ich uzyskania, ogłaszanego przez bank, z którego usług korzysta podatnik. Jeżeli podatnik nie korzysta z usług banku, przychody należy przeliczyć według średnich kursów walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.
• dochody osiągane poza granicami Polski powinny zostać wykazane w zeznaniu PIT – 36, wraz z załącznikiem PIT/ZG